Sonte kujtimi n'arratit e tija
Tue u vjedhun prej t'errtave llogore
Ndeshi ne anderr ate qe e thirrun prore
Duket vec rralle per trishtimet e mija.

Ishte si te qe stina e pare rinore
kur ja stoliste ballin pafajnia
E m'thonte:"Cka se vdiqa shpejt?
Lumnija nuk qe per mue
E lashe nje permendore!

Jo krejt u-bora ku m'u sos menxyra
Si fryme une endem (a se ndien) rreth teje
Ti prij aty ku te urdheron detyra,
te mproj nga cdo rrezik permes beteje
I qeshen syte i ndriti hir fytyra...
O moter, vorri yt asht mbrenda meje!