Doja te tregoja une ty
me pak fjale e ne pak ore,
se si te shihja me te mite sy...
e ti te kishe boten time ne dore...!

Te tregoja une c'gjuhe flisnin pemet
C'pershperisin rete tek dritarja ime
se si zgjateshin ne perqafime deget
si gjethet ne parvaze krijonin qilime.

Se c'me thoshte shiu i vjeshtes
Kur tokiste tek xhami :"dritaren ma hap"
dhe se si vete muret heshtjes
te tregojne ngjarje kur me duar i kap.

Te te ulja diku, te te flisja
per ndjenja qe ti as nuk i njeh,
per henen qe ndriste teksa te prisja,
per yjet qe vdisnin me cdo fjale qe the.

Doja te tregoja une ty per endrrat
qe ti i shendrrove ne lot e ne dhimbje.
E per dy nga tri, nga andrrat
qe i qepa pastaj zemres sime.

Doja te thoja une vec pak fjale
ti ktheja lotet ne shkronja qe ti ti lexosh,
e dhimbja prej meje se fundmi te dale...
por ti shikon tutje, nuk do te degjosh.