Shi i ndritshëm, i bardhë,
letra dashurie që qielli i con
tokës,
pastaj një ylber që i lidh të dyja
si një dorezë shumëngjyrëshe
e nje shporte me lule.
Tinguj pikash-
akorde te qelqi i dritares
si lotë anonimë
që era miqësore i shtyn
dhe atje ku harrojnë të venë.
Alpet mjelin dëborën
si tufa delesh të bardha.
Ujërat rrëkera vrapojnë drejt
detit
të furnizojnë prapë qiellin.
Sa resht shiu,
një zog me xixëllime vese në
pupla
niset në hapësirë si një sonatë
hëne.
Shi zviceran - sundim asnjanës.
Pasi bën c'ka për të bërë
dhe e ndjen se njerëzve iu mërzitën
pellgjet,
e ndërpret sundimin, mënjanohet,
duke ia lënë radhën
Kabinetit të Diellit.