Kur per te treten here te thashe "te dua!"
u zgjova dhe mbajta vesh rrugen qe gjemonte,
u ngrita pastaj, lava sy e duar.

Dhe pashe te hynte me agun nga xhami fytyra jote...

I harrova rruget,poezite qe mbreme s'i mbarova,
poezine ku shelgu i vetmuar ndane lumit lotonte,
dhe fjalet qe u dhashe shokeve sakaq i harrova.

Se ne prag te deres me diellin u duk fytyra jote...

S'me paskeshin genjyer syte e lodhur,e te shkrete
ne te njejten enderr paskeshim notuar naten sonte,
kur te thashe "te dua" per here te trete...

U zgjova e pashe qe prane meje qendronte fytyra jote...