Kthehem e sterkthehem
me trena te prishur harresash
me kepucet dhe mendimet
tere balte
vij e stervij
as iki, as rri
nisem
per tu tretur serish n'arrati
ne drite mengjesesh,
neper boten e vrazhde

Dehem nga embelsia jote
ti je vera e ndaluar
ti je cmenduria- mekati
me kembet qe me merren
rrugicave te tua kotem
te zgjoj, enderrave te nisemi
te degdisemi
kali jashte eshte gati...

Kthehem e sterkthehem
vij esell dhe dehem
se rruget me lodhen me treten
si nje pikez loti
ne gushen tende me ler te prehem
hejbet e mallit rrugeve mbeten
hejbet mbushur qemoti.

Te marr per qafe,
si bleta nje lule,
dhe syte e tu shohin kaltersisht detin
ne syte e tu enden rruget e mia
Sidbad detari do ma kish ziline
Marko Polot ne keta sy
kerkojne te vdesin.

Ja ku kthehem e sterkthehem
se edhe vetmite nje dite vdesin
rrugeve pelerinen ma merr era
te dera
Syte e ty kaltersisht me presin...