Vjeshta , u semur, miqte e mi,
Eshte shtrire rrugeve,
fushave e parqeve,
eshte zverdhur si dylli e shkreta,
si nje i semure me ethe,
po lengon rrugicave te lagjeve...

Keto bubullima qe degjoni,
Jane teshtimat, kollitjet,
Vjeshta eshte e ikur
te dashurit e mi,
vec shihni nga dritarje sesi perpelitet.

S'ka recete
qe ta sheroje vjeshten,
plakjen e tokes ngjyer me te verdhe,
ja, mjeket s'bejne ze, vec heshtin,
As ilace...as derman...as helm...

Romantizmi mori fund, miqte e mi,
Une s'e sheroj dot
me vargje e genjeshtra,
C'vlere kane poezite e mia tani,
Kur rrugeve te lagjes,
shpirt po jep vjeshta???