Vërshojnë hemoragjitë e plagëve

Stinën

Kur foshtinë e qiellit pikon

Pafundsinë

 

Guackat e hijeve mbeten brigjeve

Kur baticat në mol harrojnë leshterikët

 

I sita kuitjet e bulktheve

Kur lirika vetëtimash

U varen në tinguj të ndryshkun

 

Në metronë e puthjes time

Një nerv spartan

I nder qeshjet e grisura

Halorëve të baladave dhe largkundrive

 

Në vaun ku dynden stinë lotësh

Nga tehe thikash diellon frika

 

Nga cikli poetik, Ngrehin Spazmash (1996)