Koha klith në gurmazin e foshnjës

Barra e reve

Përkundet në gamiljen e horizontit

Damarëve më shëtit dimri

Kopsitur me uniformë tërratisjeje

Avlli qeshjesh histerike

Përqarkojnë hauzin e pikëllimit

Balta e muzikës përlyen

hapa ndjesish ....

varur në qiparisin e prekjeve rrënqethëse

u bindën gjestet aritmetike të ecjes

 

Kam mbetur gurë themeli

Ndër istikame dhimbjesh

 

Dheu më pudros fytyrën

E në pah më nxjerr

Damarët e vërshimit të lotëve

 

Kur supeve më jargavitet frika

Shkundem prej dëshirash

 

Nga cikli poetik, Ngrehin Spazmash (1996)