Grisi gjithe
fletet e zverdhura,
ku jane shkruar poezite
e mia.
ato jane te merzitshme
si plehrat e hedhura...
e s`marrin vesh asgje
nga dashuria.


Coptoi pra
gjithe fletoret e vjetra,
qe nga koha, kapaku u eshte
rrjepur,
laji duart
kur ti hedhesh keto gjera ta mbetura,
se poezite e mia kane kohe qe
kane vdekur.


Varrosi pa kortezh,
pa lule, pa asgje,
e me tutje mos qaj me ze te mekur...