Lot gjaku, stalagmit kafkash

Vizatojnë Rrathët e Dantes

Meridiane krimi arnojnë globin

Fashim i plagëve të diellit

Oratori britmash spërkatin

Mishrat e thekur ndër zagushi varresh

 

Rrënim

Nën cergën e dimrit që sos

Gjunjëzime përlotëse

Në pellgje dhimbjesh mbyten altarët

 

Zbret nga kryqi Mësia

Në rrashtë I ngulet njërzisë

Ky kryq

 

Puthja noton në pelegrinazhe luftrash

Gjak në vaun e plagëve prej qumështi

Harruar kemi refrenin e dihamëve

E tenor I piskamës apokaliptike

Heq grahmen e një funerali

 

Pëllumbat vozitin qiejve mëshirues

E u glacojnë

Fytyrave rrjepur nga lëngatat

 

Falja

Rrëshqet nëpër eshtrat e viktimave

Çdo dy mijë vjetë u dashka të dimë

Se jemi njerëz

 

Nga cikli poetik, Ngrehin Spazmash (1996)