Janë feminile cipat e ujta

Të këtij kapërthimi mbrëmësor

Kur duhma e dhimbjes tejdukëse

Buiset në eklipsin e allës naive

Mjegullojnë hekurishtet e rrashtinave të bregut

E flashkja përtyp trajektoren

E klithmës së zogut shkallues

Dënesja e errët e thellësive

Mpiks hemoragjinë e kalërimit vdekësor

Qetësisht vozit tingullin e dritës

Në paktin hapsinor

Vibrimet angullitëse hejëzojnë flashkjen

E valës tjetërsuese të murgnatës

Djersijnë kafkat nga puplimi i goditjeve

E meridianë mavi fijëzojnë mimika tkurrëse

Shkërmoqen ashkat e nudos

Kur orgjitë nderin erektimin zaptues

Në akordet e rrëpirta yjësore

Lotoret plaguese rimishërojnë kurmin

Tim të epshët

Ku gjegjet psalmi i përgjunjes

Në retinën e plasës së qiellit

Kullon tanë pikëllim mbrëmësia hapsinore

 

Nga cikli poetik, Ngrehin Spazmash (1996)