Ndjej gërshetin kristalor të shiut

E kanata qepallash që kërkëllijnë

Përplasje të potershme që sëmbojnë

Bastionin e fundit të ajrit

Vibrime të thjeshta e fëminore

Pjalmojnë opiumin dehës

Në ritmin monoton të thikave kalëruese

Manarë të therur tjetërsojnë

Kërrabat e vetëtimave

Në gjarpërinj të flakët që përvidhen fytyrash

Gropave të syve notojnë shakullima qiejsh

E fërtelet e gjakosura të diellit

Kalldremojnë shtegun e mëkimit

Ashkla mavi ndërzehen nga horizonte të erëta

Sinorë llahtaritës mbufaten nga zemërimi

E britma të venituna lëmojnë

Baltovinën prej formash përulëse

Ylberë të përbaltun kolovisin sarahoshët e muzgut

E qerpikët e plagës së perëndimit thellohen

Nga vaji përpelitës i psalmeve

Ujërat namuzqare digjen

Në kripën e dhimbjes vërshuese

E ninulla e gjetheve i bekon

 

Nga cikli poetik, Ngrehin Spazmash (1996)