Ndjej gurin e pllakomës që hepohet

E nëpër kurm fije rrënjësh

Në trajtë zbrastësie që avullojnë duke vibruar

Në qiej kristalin e thyerjes

E vakuf duarsh që shtrijnë dhunimin

Tingëllima e reckosun e një monedhe

Përplaset në trotuarin e zbathur

E plisi i një pështyme plazmon

Angullimën e sekrecioneve tona shkretane

Tenda e hijeve kundron harlisjen e lastarëve

E bryma e kalbjes nëpër inde

Llokoçit ritualin banal të gjetherënies

Ndjej prekjen e përskuqur të ndryshkut

Dhe hapsirën të ngulet në brazdë

Ku fara e paktit apogje

Ska mbirë ende

Thëngjinj dhe hi pjalmon cingërima

E alkimisë mizantrope të nervit tim

 

Nga cikli poetik, Ngrehin Spazmash (1996)