Cifla pogjesh prej shiu sëmbojnë

Metabolizmin e varreve tona

Pa gjymtyrë guri a dheu

Kur batica fryhet dhe shpërthen

Në sythin e gjakut

 

Fruta majahosh rrit ajri i brymt

Rrënjëzohet uria jonë prej demiurgu

Në gogsimën që davarit

Kafshime harbuese degëzimesh

Në qiellin steril

 

Bashkë me shkallëzimin e stuhisë

Gjethnajat kalben

Zogj të trishto avujsh lindin

E me krahë britmash pushtojnë fluturimin

Shkundin tymnaja dhe turitin

Plagë e thinja t’shartueme me shpërthimin

 

Drita që bombardon kundrimin tem

Prej dështaku

Mbetet e patjetërsueshme

Si kafkë e ngopun me kalium

E goditje mugëtire

 

Akorde vajesh tendosin spazmat

Që nuanca gri llokoçitin thellësne fluide

Grishin qenie të çuditshme

Me gjeste proverbiale

Kundrohen nga yje vetvrasëse e zjarre ciganësh

Që shpalosin valët

 

Vrunduj mirazhesh reinkarnojnë gulçimën

E xhami i krisun i shiut

Pi tinguj e deformuar të një balade.

 

Nga cikli poetik, Ngrehin Spazmash (1996)