Dirigjojnë rënkimet e mekuna

Në këtë ngrehinë

Prej dumani dremitës e dritimi shkrirës

Amshimi përkund ritmikën monotone të brejtjes

E rrejshëm ladron gërmadhave mortore

Me fale përçuar në çdo thirrje gulçuese

 

Mjekrrën e thinjun njom në përrenj të vakët

Nër vërshime tehon rrëzimin farues të ortekëve

Prej urrejtjeje dhe llave

Kaproj me brirë rënkues

Përleshen zajeve të ikjes

Kaike që fluturojnë drejt bastioneve yjore

Plot me bujtës të mbramë

Mizorisht të lodhur nga njëerëzorja

 

Puthim, qeshim, qajmë gjunjëzoreve

E totali i kësaj ngërdheshjeje poshtëruese

Grushta kataklizmoje

Më rrënues se gjitha apokalipsit e botës

 

Vërshim i kangës së nënujshme

Ku varre të etshëm pyllëzojnë zagushinë gjaksore

Rrënjëzuar asht në kërbuljen e rreshpes

 

E ndjej brengën gjëmuese të bregut

E operimin e zmaltë të përdhosjes

Në çdo kokrriz rëre e ndjej

Aty ku botët e mia ideale

Kërkojnë shënjtërim, apostuj e zota

 

Nga cikli poetik, Ngrehin Spazmash (1996)