Ndjenjat kapertheheshin ne germa te zeza, te kuqe
zvariteshin ne shenja pafundsie nenkuptimesh
ne kotesira enderimesh qe beheshin pluhur
ne ardhje agimesh…
Keta ishim ne, dy te panjohur qe misteri i panjohjes
deshira, tundime na ngacmonte
etje e pafund per te thurur rrjeta merimangash
neteve pa gjume
Ndaj lere pluhurin e harreses te bjere..
Mos u pendo qe se kaperceve muzgun
e as agimin, per te bere "trimin"
Qe permes ekranit duart s'i kalove dot, mos u pendo
Me mire keshtu, pa dhimbje, pa lot.
Lere pluhurin e hareses te bjere
te mbuloje germat kembeshtrembra
dhe merimangen me rrjeten e saj kacavirese
qe nuk mundi te na zinte, te na mbyste
lere edhe ate, te çjerre,
poshte te bjere.