E di sa mbetje poezish kam?
Të harruara në sirtar, të lëna në kompjuter
Të hedhura mbi tavolinë, te shkara nën të
Të ngjeshura në çantë e nuk di ku më..
Vargje të vetmuara
Shkulur nga poezitë e mia
Copëza dhimbjesh të fshehura në gji
Vetëm për të mos t'i dhënë ty.
Qortime për pakujdesitë e tua
Për lëndimin e krenarisë sime
Fjalë të tuat të hedhura pa vënd
Kafshime mbi buzë të emrit tënd
Janë zëmërime, kapërdime, përbetime
Për hakmarrje që kurrë s'ndodhen
Buzeqeshje të prera në mes, ironi,
Dëshira të shtypura, që ti si di..
Ti s'do ta marresh vesh kurrë
Sa herë më pate ligeshtuar
Sa herë malli me pat marrë,
Sa here, që të njoha ..jam penduar!