Dikur me leqenik bëmë trupin
Nuk u zgropem kurrë
Zahire mbajtëm për miq e shokë
Drapëruam grurë e misër
Therëm qengjin më të mirë
Pimë nga një gotë
Ia thamë këngës
Tregimtarët e shumëdashur folën qetë
Punëtorët stinorë dëgjuan me ëndje
Vashëzat tutje punuan rrogoz për oda
Pllenuan lulen e thurën kurorë
Me leqenik bëmë trupin
Ishim punëtorë stinorë
Por nuk ishim vonestarë