Punë e madhe po e morën vesh të gjithë Unë duhet të shkruaj vargje ose të
masturboj kur nuk të kam ty Apo më duhet ta fus kokën nën jastëk në shpellë
kristalesh të qaj me dënesë që nuk kthej sendet të ndodhin edhe një herë krejt
prej fillimit Apo më duhet ti bie murit me kokë për të mos harruar si shijon
dhembja
dhe dashuria
dhe liria
dhe epshi
dhe ti
dhe trëndafilat që nuk janë askund E di se asgjë nuk po them me këto dhe se
askush nuk i kupton këto pos teje por kështu nuk janë kuptuar
as profetët
as të çmendurit
as poetët
as të agraisurit
as memecët
por punë e madhe Në djall
rima rregulla vargëzimi metrik
më duhet ta nxijë këtë fletë më duhet
ta përballoj këtë natë ta mbush me ankthin se
ti je me dikend tjetër dhe krejt kjo për botën
është normale Më duhet të mbushë këtë bardhësi
të papërballueshme prej letre me mendime të papalosura shpërndarë
si fije shkrepse derdhur në dysheme
Vetëm ti më fal të lutem E di se do ti lexosh
dhe do të njomësh fletët me lotët tu.