Joshëse ishin kohërat
kur përrockat hapëronin
shtëpi më shtëpi
dhe freskinë ia dhuronin
ditës së lodhur
në dëlirësinë e agut
u falej trupi
e gjyshet bënin roje
duke pritur lindjen
fëmijët e qytetit tim
i sillte Zana e Ujit
mu në djep të lindjes
nën këmbët e zambakëve
uji s’kishte të lodhur
motonte notin e jetës
dhe nxitonte
në përqafim të Lumit
përrockat e vendlindjes së moshuar
ende rrjedhin kujtimeve të qytetit
dhe s’i ndal kush
që ta përqafojnë lumin
Nënqielli, Rilindja, Prishtinë, 1990