Fijet e shpirtit
thurin
stoli të drithëruara
të durimit të filigrant
që s’përtojnë të flasin
për ëndërrimet e ditëve
hijen e shijen e moteve
frikën e lutjet e shekujve
E blatuar me gjuhën pagane
në rrjetë është zënë gruaja
trekëndëshi i strukur në ornamente
lut plleshmërinë e vonuar
edhe në Udhët e Kryqeve
Trajtat e rrumbullakuara
grishin parreshtur Diellin
me valë të pikëzuara
rrezatojnë amshueshmëri
Hapur ka krahët shqiponja
lacërat mbahen fort
për dritën e gurit me vlerë:
Syrin e Keq e hëngërt vetvetja!
Në përjetshmëri
nyjëzohen
fijet e motive
Ç’thuret bota
e pa fill e pa skaj
Nënqielli, Rilindja, Prishtinë, 1990
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
