Dhembja e ringjallur vrujon
nga mitra e dheut
Shungullojnë thellësitë:
Durim... Durim...
të mos erret udha
t’u hapë shtigje të paudhëve
Durim! Uturin thirravajshëm Nëna
Durim tej durimit
se nata është e stërgjatë
e drita e agut ka zënë diku në thua
Durim! Përbejnë ninulat
Përben Syri i Mirë
që lë shtigje të ndriçuara
t’i theqafë të pabesët
Durim! Kullon qumështi
i gjirit të gulçuar
të mos gufojë gjaku nga dejt
Nga mitra e dheut
gulon urtia:
Durimi ka kufi
Përjetësi, Dukagjini, Pejë, 2001