Dhe ja ku arrita ne te dielen e 30 marsit 1997...
Dimri korcar vazhdonte dufin e zbardhjes se cdo gjeje, qe nga mali i Moraves e kodrat perreth, deri ne rrugicat me kalldrem e asfaltet e bulevardeve. Ndersa bardhesia rruante pastertine e saj lartesive, brenda ne qytet shemtohej ne formen e lluces te baltuar asfalteve e te akullit te nxirre e te gunguar nga shtremberimet e kalldremeve te rrugicave. Mes qenies sime dhe asaj natyre minusgradeshe, ishte krijuar nje dualitet i ankthshem dhe i mornicshem, qe do me ndiqte pas edhe pertej kufijve, ne te 180 ditet e vetmise me te vetmuar te jetes sime. Ne te ashtuquajturin vendin "ne kolltuket", nje kafenio ne vargun e klubeve karshi hotel nentekateshit, u vendos nisja ime pas drekes, me te njohurin Dhorin e Opit. Gjithshka ishte gati, qe nga dokumenti per kalimin e kufirit, deri ne plackat personale. Ato caste puthjesh e perqafimesh me djemkat e Mirushen time(sic do ta quaja me pas ne letrat e mia gruan time te dashur), me kane mbetur ashtu te prekshme, te mallengjyeshme e te njomeshme nga lotet ne kujtesen time. Ne cdo situate mundimesh e te papriturash, ne cdo ndodhje udhekryqesh e tundimesh, ato caste do me jepnin doren e ndihmes e te kurajos, forcen e durimit dhe perballimit te presioneve e reagimeve tendencioze.
Benci i bardhe i Dhorit s'desh t'ja dinte nga pengesat qe krijonin llucrat dhe kurthet e gropave, te fshehura nen boren e baltosur. Tek kalonim me rradhe fshatrat ne te majte e te djathte te rruges, munda te shkrepja aparatin fotografik dhe te fiksoja pamjen e fundit me ironike e tragjikomike te vendit qe po lija pas, nje tank te braktisur, te anuar nga rruga, qe dukej sikur na lutej ta merrnim pas ne ikjen tone pertej kufirit..,..
....Kisha lene pas boten time 40vjacare, te vertete e te mashtruar njekohesisht, te gezueshme e te lendueshme ne padjallezine e sinqeritetin e saj. Kisha marre me vete boten time 40vjecare, te nderprere ne kohe e hapesire, te kryqezuar ne udhen e nje realiteti te irealizuar e tjetersuar ne ekzistencen e vet. Por, kisha lene dhe marre njekohesisht ne boten time 40vjecare, me te pastren bote te lumturise e gezimit, te ekzistences e triumfit te vazhdimesise, Mirushen me dy djemkat tane, Pirushin dhe Jorgushin...