Qyteti im heziton te me dhuroje
Nje buzeqeshje, nje prekje
Perkedheljen e dores tende
Me shikon me sy dritaresh
Qepalla qendisura
me gropa rrugesh
goje te habitura

Qyteti im me fshihet
Diku aty mes deshires
Dhe kujtimit

Qyteti im heziton te me jepet
Porsi ajo vajze qe
Nuk pata njohur
Tek ajo dritare qe nuk me pa
Ne mur mbeshtetur
Ndersa shijoja buzeqeshjen e saj

Qyteti im une te perkas
Me mish e shpirt
Sic i perkitet endrres e deshires