Letërsia Shqiptare - Poezi nga vëllimi ''Më pate thënë''

POEZI MARRE NGA VELLIMI “ME PATE THENE”
Shtepia botuese Pegi – Tirane 2003

ZJARRI

Si ferri duket zjarr,
qe flakeron ne oxhak
Druret, si te denuar
djegin fajet ne flake

PERENDIMI

Dy pulebardha
zbriten shkallet e qiellit
preken lektas detin.
Pastaj,
fluturimthi
u ngriten ne hapsire,
te percillnin drejt perendimit
rrezen e fundit te diellit.

VALLJA E SHIUT

Shiu,
ne pisten e vallezimit
zbret nga rete si litar
Vallezon samba, pa kokçarje
pa muzike, koreograf
Troket mbi gjethe pemesh
hidhet, dridhet mbi nje xham
Seriozisht
e ka marre shiu
A thua se do fitoje çmim
te pare

MASKA E MASHTRIMIT

Gjithmone me genjeshtra
i gosdtita njerezit.
Te verteten lakuriq,
kurre se thashe
Te mjeret ata!
I besua broçkullat e mia.
E pranuan fytyren time
te fshehur nen maske.

FTESE

Me duar bosh
kalova rruget.
Vetem plehra
letra te paderguara
hedhur andej-kendej
Asnje peme
Asnje rreze
Asnje shpend cicerues
Asnje egersire
Asnje shenje jete
Zbrazdesi fryme
I perkas kesaj bote
te zbrazet.
Me ndihmoni ta mbush!

PA TITULL

te gjithe mi pane
lotet
por askush s'me dha
nje shami
ti fshija nga syte

DEGJOJE ZERIN TIM

Duke thirrur emrin tend
lotet sbriten si skllever
te dashurise, lidhur fort
pas faqeve te zbehta.

Duke thirrur emrin tend
ndjeva zemerimin te shperthente
furishem mbi kupen e ndjenjave
qe me vodhe.

Duke thirrur emrin tend
ndjeva shpirtin te shkeputej prej meje
e shpirti me duhet akoma,
kthema.

NJEREZIT E EPOKES SE MADHE

Ne erdhem nga lindja,
bashke me rrezet e diellit
Lules nektarin i morem
Gjarperit helmin

U ushqyem me iluzione,
me endrra mekatare.
Dikujt lumturi i falem
Dikujt dhimbje te madhe

Mekatuam para zotit
U penduam dhe u falem
Teatro luajtem me jeten
Ne. Njerezit e epokes se madhe

VJESHTE

Nje ze me tha
se iken dallendyshet
e gjethet vdiqen.
Une,
veshur me te errta,
dola te kopshti.
E heshtur

I kredhur ne humnera
te zbrazta, shpirti im
si vjeshat

CASTET

Mbi kurrizin e dites se lodhur
rreshqiten çastet, si masazhiere
derisa nata i gostiti
me kokteje ererash dimri
Te dehura, çastet u perplasen
pas dyerve te lokaleve,
ku pianecet digjnin ne alkol
epshet deshtake
Me fyerje te dehurit andej i perzune
Dhe humben çastet, se di se ku
Ah, tani i shoh, i pashe ku jane
Mbi preherin e nje nene
qe ushqen femijen e saj