Duke ndenjur ne qetësi
ashtu i heshtur ne mendime
Pa dashur dhe pa kuptuar
flas me veten time
Çudirat qe sytë na shohin
ne këtë bote ku jetojmë
Te papritura dhe surpriza
nganjëherë s’duam te besojmë
Por ja qe kjo s’varet nga ne
ne dëshirat e vullnetin tone
Për te ndaluar paudhësitë
te vjellësh te vjen kur i dëgjon
Thonë se bota është e ngatërruar
duhet bere gjithmonë kujdes
Se ne jetën tone te përditshme
ashtu si e shtron ashtu do te gjesh
Karakteret e sjelljet e njerëzve
ndryshojnë shpesh here
U jep nganjëherë dhe zemrën
dhe ndeshesh ne bese prere
Por ka dhe nga ata te tjerë
qe forcën e madhe te karakterit
E mbajnë te pa ndryshuar
ne fjalën e tyre te nderit
Pyes se kur ky fare mileti
do ta kuptoje drejte shoqërinë
Ndaj mendoj dhe flas me vete
duhet njohur mire njerëzinë
09/10/2005
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
