Duke ndenjur ne qetësi
ashtu i heshtur ne mendime
Pa dashur dhe pa kuptuar
flas me veten time

Çudirat qe sytë na shohin
ne këtë bote ku jetojmë
Te papritura dhe surpriza
nganjëherë s’duam te besojmë

Por ja qe kjo s’varet nga ne
ne dëshirat e vullnetin tone
Për te ndaluar paudhësitë
te vjellësh te vjen kur i dëgjon

Thonë se bota është e ngatërruar
duhet bere gjithmonë kujdes
Se ne jetën tone te përditshme
ashtu si e shtron ashtu do te gjesh

Karakteret e sjelljet e njerëzve
ndryshojnë shpesh here
U jep nganjëherë dhe zemrën
dhe ndeshesh ne bese prere

Por ka dhe nga ata te tjerë
qe forcën e madhe  te karakterit
E mbajnë te pa ndryshuar
ne fjalën e tyre te nderit

Pyes se kur ky fare mileti
do ta kuptoje drejte shoqërinë
Ndaj mendoj dhe flas me vete
duhet njohur mire njerëzinë

09/10/2005