E Shtuna e Motres
E merkure, 10-01-2007, 08:25pm (GMT)
(Incestit tim)
Kete te shtune Dashuria hapi kemishen e saj prej nape Krisen kopsat perdhe Ne u derdhem te kafshonim gjinjte e saj prej smalti Ne dihatnim, nuk dihet a vertet deshem kete: Ca puthje me jehona alkooli Teksa gishtat na rrezohen-panik ne keneten thithese Te llastikut te brekeve te tua Syte i kemi mbyllur (shihet here pas here) Mbyllur kushedi sa po vuaj Me kenaq habia, ti munde te mos me neveritesh Bejme si te pire qe ta harrojme U hapen kopsat varfer sic dritat ndizen U therrasim taksive te dashurise, si e ka sot emrin kjo? Vraje lodhjen Kjo eshte dashuria, kjo qe po te jap per hir te dashurise Ti terheq barkun, fryma mbarohet Ti pengon doren qe shtyhet tek sharrat e qimeve Po, aty tek fushe-arrezi i pabraktisur Aty ku zhurmojne vatanet e bariut Do doja te isha ti Ta ndaloja, ta mbaja doren e tjetrit, gishtat si ullinj ne dege Pastaj te zgjidheshim, te m'i ndaje djerset si taste flauti Nga ashkla e zemres brenda preherit Te me ndizej uji i rralle E shtune. Ra kembana e dashurise Ra ne kuptimin "u rrezua" Perdhe qe nga maja e kembanares Ra dhe litari i brejtur me dhembe Si dhe kembanari ra gjithashtu me koke poshte Me duart e buhavitura nga litari I kremtimeve te te tjereve
|