Nica
E premte, 02-03-2007, 04:40pm (GMT)
Unë që i sodita gjurmët e me zemër i ndjej. Janë këngët që shpërthejnë n'jehonë Kur kuptoj se mëngjezet i ke zgjuar te kroi tej, Stepem, mekem, o moj Nica jonë!
Cila lule e livadhit erën e shpirtit tënd e ka ? Cili liqen gjerësinë e syrit tënd e ka ? Cili shkrep, cili kep në shpat dukën tënde ka ? Cila këngë bukurinë e zërit tënd ka ?
Gurët që i shkele ti Nicë, i preka një nga një, Vendet që i ruajte ti , me dashuri I latova në poemë, në ardhmëri të kenë zë Ti nëna ime, ti Nicë, ti amshueshmëri!
|