Në portën e ndjenjava ran' për herë të parë,
disa trokitje që n' zëmrën time hodhen farë;
- Dashuria! - thirra dhe hapa porten i gëzuarë,
i gatshëm për t'ju hedhur n' qafë e përqafuarë...

Flladëmbelën nxitova ta pyes, kush ishte ta dija!
Ajo më tha:"Ti pret dashurinë por jam e bija..."

Trokitjet ranë disa herë nga miqesia...
gjithënjë i zhgënjyerë,pse s'vinte dashuria?!
I zemeruarë,ne portë vara "S'kam pritje."
Kaloi kohë dhe nuk u dëgjuanë trokitje.

Nje ditë, një frymë e ëmbel plot me lumturi
erdhi pa trokitur dhe i tha shpirtit: "Psherëti!"
Un' i hutuarë nga ëmbelsia e pa pritur,
pyeta:"kush je ti që më vjen kështu pa trokitur?!"

Ajo më pushtoi të tërin dhe s'më la ta shihja,
hapi gojën e më tha:"S'më njeh? Jam Dashuria."

Korçë,1968

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---