U ngrys qielli n´at nat´ me hanë,
Krisi pushka në Tiranë,
Ogurzit edhe nji herë
Na e vran nji Kolonel.
U ngreh gishti i tradhëtisë
Dridhen malet nga termeti
Tue ja krye borgjin Kosovës
N´kry detyres ra Ahmeti.
Në Tiranë u vra Ahmeti
Ku ashtë besa e ku ashtë nderi,
Për nder të tij e për trimni,
Mbi Shqipni ka ra Ylberi.
O Ylber o i perëndisë
Që mban shpirt e kolonelin,
Që gjithëherë mallkon tradhëtinë
Shqipënisë po falja nderin.
Moj Shqipni moj diell e hanë
Je ba qerdhe e tradhëtisë,
N´ty sundon krimi e dhuna
T´ka humbe qehrja e bukurisë.
Ska mendu Ahmet Krasniqi,
Që nji ditë do ti bahesh varr,
Ai t´ka dashtë porsi Kosovën,
Në ty ishte njeri i gjallë.
Tash mbi qiellin e Shqipnisë
Nuri i tij shendrit si zjarr
Bashkë me shpirtin e Azemit
Të urojnë një dritë të bardhë.
Düren,2000-05-24
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
