"Tash jam larg teje
larg vedi..."
A.Shkreli

Ecim, megjithate.
me udhet ngaterruar neper kembe
udhet si litare te gjate
kembet na i lidhen nyje
ne kthesat e jetes se shtrember,
nje pret te dale
e tjetri te hyje
nuk di ku kam maje e thember,
dhe jeta ne c'udhekryq do me shtyje.

Pak nga pak
i harroj udhekryqet
ato qe kaluam vetem e me te tjere,
ku lame rinine-vitet pa thinja
i ngaterroj tashme tokitjet dere me dere
ne zemrat
ne mendjet
ne shpirtrat xunkth si dellinja...

Dhe ngaterrohemi udheve
e udheve pengohemi,
dikush na ngre
me shkelm na bie tjetri
dhe prape harrojme e me boten dashurohemi,
e fshijme mendjeje ate qe ka thene i vjetri:

"Dynjaja kujt i mbeti!?!"...

Prape nisemi udheve, me baulat ngarkuar,
me halle
me malle
me vjete,
dhe thinjat koken na kane zaptuar,
si malet
zbardhur
nga bora
nga koha
nga rete.

Ecim,magjithate.
prape endemi pafundesisht rrugeve,
nyje na i lidhen
kembet keto te shkreta,
sa me shume e duam
aq me shume...frymen na ze jeta.

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---