S'cahen detet
me anije prej letre
nder mbremjet hidherim
si tymi i cigares
kur poetet gatuajne
vec poezi pesimiste tere heshtje
dhe hena perton te duket
mes hekurave te dritares.

Anijet prej letre
mu mbyten nje nga nje
si Robinson i vetmuar
ne mengjes i mblodha shpresat
e thyra te shkembinjte
poezi shi-vjeshte
poetet qemtojne tashme
anijet
as ikin as vijne.

Dje e mbyta Premtin
ndersa e nisa me anijet
te shkonte me shpresat e mia
prej letre
tani me vete kam vec hijen
dhe ndonje poezi qe poetet
e verdhosen ne ndonje nate vjeshte.

S'cahen vetem valet e vetmise
me anije prej copash gazete...
Une dhe hija ketu mbetem.
Premtin e mbyta.
Tani, jam Robinson i vetem.