Nga ves’ e mbremjes njomur
ne barin e gjelber
nje sandale e vogel
Shket, rrukulliset
e buze gjolit bje..
Rastisa une atje, qe te
perkulem, ta ngre..
E njoha..
S’e kisha harruar as ate
As kembken qe mbante veshur
e bardhe, e vogel, thember-njome
me sandalka femijesh veshur
Me pelqente t'i gudulisja gishtrinjte
ajo mekej ne te qeshur…

Nga gjoli te lagur sandalen lart ngre,
Kembezbathur pas kurrizit
shfaqesh ti atje
Qetesisht, (O zot sa qetesisht!)
zgjate gishterinjte per ta marre,
A thua se ishe nje vajze tjeter
e une ndonje i panjohur i marre…

Nga ves’ e mbremjes njomur
ne barin e gjelber
nje sandale e vogel
Shket, rrukulliset
e buze gjolit bie
Nga rastisa une atje, qe te
perkulem e ta ngre!