Kujtim’ i ngratë më fal një drithmë,
Mërzi e madhe pa ty të jesh;
Një re s’i varkë s’tundet një grime,
Qiellit që s’flet, qiellit që hesht.

Asgjë s’lëviz, as gjeth mbi degë,
Diku një qen kafshon litarin e trashë…
Unë ec i vetmuar e humb në një shteg,
E më vjen të bërtas.