Ajo ecën në majë të gishtave,Plot kujdes në udhëzën me baltë;Ah, ky mëngjes pa klithjen e grifshave,Me fllad ia shpupurit flokët e gjatë.
Tek shtyhet tutje tërë ngut,Ajo trupin hepon mbi baltën që hesht;Ah, ky mëngjes gërmuqur si murg,Fjalë pa fund i pëshpërit në vesh.