Vetëm desha të të them
se ngado që vete jam palca jote
të futem nëpër vrima të hundës
ajër nuk jam e mushkëritë ti mbush
me etër të ngrohtë dehës jam vetë
muzika që luan ai që ndoshta quhet
perëndi ose ndryshe thënë krejt kjo nuk ka
lidhje kur nesër udhëtojmë nëpër akull
epshi dhe gjumi luftojnë me moralin dhe
pastaj shkojmë në një birucë të praruar me fije ari
kërkojmë në grumbull plehu shikojmë mos po gjejmë
një gur të çmuar t´ua hudhim zogjëve të uritur
pleh është edhe ky mllefi im kur ka nga ata
që nevojtore quajnë orën letrare e muzat i dhunojnë
qosheve të ndyta të qyteteve ku bota na shikon
si një arenë cirku ne jemi lepuj apo vetëm numra
minjët eksperimental nuk po i përmend
vetë homeri i ka përmendur në iliadë
nuk jam i krisur pasha çmendinën e Shtimjes pasha
eshtrat e atij që kishte thënë se në këtë botë nuk ka vend
për të gjithë ne bashkë të çmendur dhe të menqur
e pasha bukë e kripë nuk ka ndonjë kufi në mes...