Autoportret Futuristik
E marte, 03-04-2007, 04:00am (GMT)
Nëse unë Aziz Mustafa e mashtroj vdekjen deri në vitin 2062 pas Krishtit torta ime e ditëlindjes nuk do të mund ti zëj 95 qirinjtë Në retrospektivë do të mendoj se si nuk paskam pasur kohë të vdes Kërrusur do të jem nga ecja vertikale sytë 95% të demtuar me ca syze sa fundi i shishes së “Coca-Cola”-s Veshët me një aparat auditiv digital Do të urinoj nëpër një kateter silikoni Folley 20 mm Nuk i paramendoj gjërat ireale a do të jenë ende ireale Do kem veshur blue jeans të shekullit njëzet Do të lexoj poezi në orë letrare nëse nuk do të ma kenë hequr laringun e zemrën do ta mbajë gjallë me karditonikë nëse nuk do të ketë më dashuri Do të shkruaj ende poezi apo një prototip të saj për lulet e akuariumeve dhe për fluturimin Do të shkruaj për fëmijët që plaken në moshën 20 vjeqare dhe për delet kibernetike dhe klonimin në lagjen e poshtme dhe armën gjenetike në vend të fushave të minuara në luftrat mes popujve të vegjël në një qoshe të gadishullit që dikur quhej më një emër të quditshëm Ballkan
Dijarti im do ti ketë atëherë 63 vjet i vdekur dhe nuk do të plaket si unë dhe mëma e tij e mirë Do të filloj të pi duhan sepse do gjendet bari për kancerin mushkëror me qeliza të vogla Do të kem kaluar një luftë një meningjit viral dhe kushedi sa labirinte sallash operacioni Tërë arna do të jem pos shpirtit Ende nuk do ta kem shkruar traktatin për amshimin Deri atëherë nuk e di a do të më duhen testiset Ndoshta do të jem klonuar për hatër të një gjeni të lashtë arian Kohës do t`ia nxjerrin gjuhën Nuk e di a do ta kemi kapërcyer vetvehten Nuk di a do të ketë kuptim gruaja gota dhe gjithçka që fillon me germën “g” duke mos futur këtu gomarët Ne do të vazhdojme të bëjmë dashuri të zjarrtë në internet me vetminë tonë të thellë Fëmijët në kushedi çfarë valësh do të na thërrasin Nga cili planet vallë do të eksplorojnë të kaluarën e botës Nuk e di a do të jam ky që jam sot Nuk do të jem ndoshta fare njeri Do të jem poezi.
|