Në muzg të mbrëmjes rosat ndjellin njëra – tjetrën
dhe zbresin buzës së lumit së bashku me rrjedhën,
te bërylet e ledhinave, nën livadhet e gjelbër,
ku zbardhëllejnë në muzg mu si kokrrat breshër.

O, sa ngjyra të bukura kanë puplat e rosave!
Të duket sikur era i ka mbuluar me fletët e luleve,
që shkunden nga ledhinat sipër bujanave.

Ato kullosin dhe rrjedha i merr me vete, si buqeta,
poshtë ujërave të qelqta e të qeta.