Në vend të hyrjes...
Kam pritur tridhjet vjet fshehur nën hije,
Dhe fshehur kam vazhduar të këndoj,
Si zogu i mëngjesit pas hardhije,
Si manushaqja fshehur buzë kroi.
E kyça gojën fjalët që të mbaja,
Se rridhnin ato vetë, s’di se si,
Kur s’dija as të qeshja, as të qaja;
Kur s’dija ç’ishin lulet në saksi.
Kur lotin që nga sythi vjen i valë,
Me shiun ngatërroja pa të keq.
Dhe flokun keq të krehur tek një djalë.
Për trimëri e mirrja, si për dreq.
Kur lulen e këpusja i rrëmbyer,
Dhe pa i marrë erë, jo aspak,
E flakja si një send aspak të vyer,
E prishja me një nerv krejt foshnjarak.
Tek vashën e komshiut e dëgjoja,
Shpërfillur kur më thoshte “Mirmëngjes”.
Dhe buzën që i dridhej ia vështroja,
Si Don Zhuan i thekur, krejt serbes...
...Kam pritur tridhjet vjet të them dy fjalë,
Dy vargje që kam mbledhur me kujdes,
Si mbledh vullkan’ i ri llavë të valë,
Si bleta mbledh nektarin në mëngjes.
2006