Nuk di se si më lindi dashunia,
nuk di se si u lidhëm na të dy.
Porse më duket: gjithë vitet e mia
sikur përhera unë kam qenë me ty.

Në fund të dheut fshehun ti po të ishe,
me falë po t'duhet ma se sa një jetë,
porsi kalorës prrallash do të vijshe,
ndër njëmijë shtigje ty kisha me t'gjetë.

S'të dashunoj si zanën mrekullore,
që fërfërit n'mendafshe anembanë -
si shokun por ma të afërt, që përdore
kalojmë brigje e shtigje pranë e pranë.

1953 (Nga vëllimi kujtimor "Kur zemra flet" Tiranë 1970)

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---