Letërsia Shqiptare

Limo Labinoti hipi kalit
dhe u nis te blente nje qemane
ne pazar takoi evgjit nallbanin
ja la kalin,hyri ne mejhane

Pa ja nisi gotave ti zbrazte
pa ja nisi lodrat me cingjite
pa cingjive cu pelqente nazet
cu pelqente kembet edhe gjite

Mburur mes cingjive tha nje fjale
-Kush e ka qemanen me te mire
per qemanen une jap nje kale
qe se ka arap ne shkretetire

Une e kam ta nje nga muzikantet
dhe qemanen vithe femer ngriti
Limo Labinoti zu te qante
-Kale o kale vjen te mer evgjiti.

Kale o kale plumbin se perfillnje
me vertik ja prisje rugen plumbit
kale o kale henen e perpije
kur e ngritje koken anes lumit.

Kale o kale cmu fanit qemania
cme plagosi keng e saj pa emer
do ta nxjer qemanen nga mejhania
do ta ngjis ne mal ti fut nje zemer.

Harkun e qemanes ta bej kale
dhe qemanen koder mbi nje fushe
te trokasin thundrat vale-vale
kur ta ve nen sup,ta mbaj nen gushe.

Ky evgjit nallbani qimedrize
solli kalin drejt e ne mejhane
ja dha sazexhiut mustaqespice
e la Limon vetem me qemane.

Limo Labinoti sazexhine
e veshtroi me dy thengjitje venger
ah ne kalin tim to me cingjine
do krekosesh ti comage e shtremeb.

Po me prit evgjit nga hija e ftojve
te degjosh me smire e ngasherime
nga qemania trokun e potkojve
versherime jelesh,hingellime.

Dhe i tha -Evgjit une ta jap kalin
vec ma ler cingjine ta nxjer jashte
ti tregoj si hena ri mbi malin
tek pergjon mullarin tim me kashte.

Ta mesoj si barku i mullarit
behet shtrat,nga shtretrit me te lumtur
ku pikon nga hena pik e arit
e vjen er e lumit e perhumbur.

Limo Labinoti hop ne kale
hop ne kale bashke me cingjine
dhe vrapuan ngjitur ne nje shale
nje kuriz,nje bark plot percellime.

Obobo mullar cte pane syte
obobo ti kashte e florinjte
hen e kallajisur bashke me yjte
pane si kercejne valle gjinjte.

Pane si kafshon cingjia kashten
kur perdridhe si purtek e thanes
pane si shalon nje pele naten
Limo Labinoti i qemanes.

Pane si ky Limo Labinoti
u be hark qemane mbi cingjine
harku nxirte tinguj pika loti
ne ferkim me barkun e me gjinjte.

Lume o lume mos i trego fushes
britmat e cingjise dhe ofshamat
tek ja vinin buzet zjarin gushesh
kur kumbonin cickave kambanat
Kale o kale mos refe cke pare,
mos refe per pelen qe kam hipur
kjo cingjia pele krejt mullare
ma rezoi perdhe me kembet ngritur.

Kur u kthyen gjith evgjitet pane
qafen e kafshuar te cingjise
dhe qemaneve ne aheng u rane
shtremberuar syte prej rakise.

Lere lere Limo Labinotin
nga qemania mende sec ju prishen
kali jashte qante per te zotin
brenda kurva ne akull ftohte sisen.

Mjegull e mejhanes ra mbi brengat
gjokset e cingjive u mbuluan
heshten harqet u nemiten kenget
gotat flaken blu ne buze e shuan

Limo Labinoti ngriti telat
pa i ra qemanes me te qare
qau per kalin gjersa thiren gjelat
dhe kur shkoi ne fshat i thane I MARRE