Unë nuk jam këtu 
Ta them krenarinë e së kaluarës së harruar
As nuk jam këtu mrekullueshëm te këndoj
Sura dhe Sutra e shkrimeve të shenjta

Nuk jam këtu të shikj frute të rëna të manit
Duke notuar në lum si gjethet e thara
As jam këtu të lutem pambarim
Si të urtit të pëndohem për
Injorantin botëror mëkatar

Jam këtu që ta puth qiellin në ball
Dhe mes dy syve ku
Ylli duhet ta shndërrit bukurinë e vet

Jam këtu që ta parfumos shpirtin tënd
Dhe thaj në pollen tëe artë diellor

Jam këtu poashtu që t’i ushqej mushkërit tua
Ma ajrin e botës së humbur
Të larë përhershëm në lumenjë shpirtërash

Unë jam dheu i misterit tënd të mbjellur
Si farë gruri në vjeshtë
Pranverën duke pritur t’i gjelbëroj fushat
Dhe vera ta praroj me buzhure të dekoruar

Dhe xixëllonjat gjatë netëve të shkurta
Duke luajtur vallën erotike

Duke pritur vjeshtën ta ushqej stomakun e shenjtë
Të enfant terrible
Të quajtur përhershëm UNË
Sarkofag i fshehtësive tua 

Unë jam ti …i tretur, i koncentruar
Në formulë i shkrirë
T’u përgjigjem enigmave të tyre.