Dhe kur vetën takova
Në pasqyrën e shpirtit të parehatshëm
Ditë me sot në shtresat
E haresës si krimbi
Në plehëra rri
Melodia njëtonëshe
Simfonia e Ives Clein-it
Pandërprerë
Depërton nëpër pore
Të pavetëdijshmërisë në mënyrë amebiode
Lëvizin individë njëjonik

Sikur të gjithë budallënjët e botës
Gjetën skut në shtëpinë e mjerimit
Derisa nuk di ku shkoj
Dhe ku arrita
Por e di se mezi jam njeri