Ne Troje, nga maja e nje kulle te larte
Helena e bardhe zgjat kryet dhe pergjon
Poshte nene muret luften qe lufton
Menella syzi me Parin flokearte..

Shikon buzeqeshur e me balle te qarte
zjarrin qe ka ndezur vete dhe enderron
e stolisur si diten qe hipi ne fron
Kur vajti nus'e re nga Amykla ne Sparte.

Dhe ne shesh Menella me Parin te terbuar
Goditen me sulm per te mundur a per te vdekur
Gjemojne duke cuar zerin ne qiell.

Gjaku u ka hyre faqe dhe duar
Kordhe me kordhe hekuri me hekur
Perpiqen, tringellojne, shkelqejne ne diell.