Do të marr fuqi të të shkul bukur
Si jargovanin e çelur me rrënjë nga lymi
Brigjeve të lagëta ku fërkohet Rini

Në udhëtim nga supi as mund të të lëshoj
Si i vrari në legjendat e moçme shqiptare
Që nën sqetull bart kokën e vet të këputur
Deri në cakun ku deh dashuria për vdekjen

A do mundem të të mbjell në Fushë të Mëllenjave
Ku shiu rigon shi e dielli nen diell
Te këmbët e malit me mjegull pikëllimi

Mos i mbyll sytë mos shtrëngo grykën
Aty era e luleve përmbys përdhé
Gazin lotsjellës helmin Sarin
Reshur paraverave nga qiell i Barbarisë

Pa një plagë në trup mos vazhdo të rritesh
Ndryshe nuk ka gjuhë ëmbëlsi e dhembjes

(Köln, 1994)