XHAMLLËKU
E premte, 27-07-2007, 07:47pm (GMT)
Me orë, me ditë, çdo dy javë e prisnim atë çast! E prisnim, të firmosnim, të nënshkruanim borderonë. E prisnim, Pesëmbëdhjetëditëshin E prisnim, si fëmijën e parë gjithë javën shtrëngonim rripin që atë ditë; të njomnim edhe fytin. Dhe ishte kështu Jo nga bollëku; Por se rrogat dhe birra Vinin tek Xhamllëku. Ah, ajo ditë, ai çast, ajo minutë Aty në lulishten errëmirë Njohur si ODESA Ah, ai çast ajo ditë, ajo minutë Kur pesëmbëdhjetëditëshit Për një sekondë i binte fshesa…
Nga libri ''Ecje ne qelq''
|