Baladën e shkruar moçëm e lexova në syrin tënd
Poemën e trazuar të viteve e pashë në hapësirë
Dhe të dyja m'u bënë menjëherë këngë
Aty buzë Liqenit ku shikimi im mbeti ngrirë.

Valët kaltëroshe më sollën pranë vitet
Mjelmat më trazonin zhurmueshëm kujtesën
Tek shihja trupin tënd që rritet e rritet
Krahasuar me atë që kish fiksuar lapsi i djeshëm.

Në tregun e hapur u ngatërrova për një çast
Mbi ca pllaka, mbi ca gurë në gjuhë tjetër
Por pranë në ndihmë më erdhi një plak:
"Këtë peshqesh, - më tha, - e kemi nga Mortja e Vjetër".