O sa lehtë rreh dallgë oqeani!
Ti je vetë bregu, stihi uragani
Dhe ky det, gjithnjë n'gjumë do jetë,
Gjersa prehet, pushon era vetë.

Ah mor djell, floku saj me ar!
Byzët n'etje, rrufe plot zjarr
Dhe kah mesnata, nga qielli në yj' praruar
M'buzqesh ëmbel moj, fati krahëshkruar.

O ç'lumturi, ti në shpirt më ngjalle!
U treta veç se n'puthjen, natën që s'ma fale.
Ith nga gjiri yt', shkëndijé shkrumb e valë.
Mos më dashuro kështu moj, se mé lenë pa fjalë.

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---