Mos më qaj moj nënë,ti moj lokja ime,
Sot në krahë atdheu e mori zemrën time!
Amanetin e lirisë, peng ua lash në dorë,
Atje dikund në male u bëra kreshnik arbëror!
 
Gjaku im ndër fushat e njoma ujiti lirinë,
I dha forcë atdheut,mposhti robërinë.
Flamurit ndër shekuj nga arkat shqiptare,
Sot i dhashë jetë - jo vetëm ndër male!
 
Në vijë të frontit,bëhet sikur lisi,
Tmerr për armikun është Fejzi Sulisi!
Zemra e trimit thotë, atëherë do të pushoj,
Vetëm lirinë kur do ta fitoj!
 
Mos më qaj moj nënë, moj lokja ime,
Sot në krahë atdheu e mori zemrën time!
Amanetin e lirisë, peng ua lash në dorë,
Atje dikund në male u bëra kreshnik arbëror!